28-01-11

MIJN MOEDERS HOOP, Francine Rivers


Met een niet al te grote verwachting begon ik aan het nieuwste boek van deze favoriete auteur in de christelijke leeswereld. Niet heel veel verwacht ik ervan. Er zijn wel eens boeken goed tegengevallen, met name de boeken over de vrouwen uit de Bijbel, je kent ze misschien wel. Maar over dit boek is weer veel enthousiasme. Is het omdat het van Francine Rivers is, omdat haar naam op het boek staat? Of verdient ze echt al deze lof? Kritisch begin ik…

9789029719001: Mijn moeders hoop
Mijn moeder hoop, Francine Rivers,
Historische fictie
416 pagina's
uitgeverij Kok
ISBN9789029719001
Prijs € 22,50

Direct zit ik midden in het verhaal. Het speelt zich af in 1901, in Zwitserland, bij een christelijk gezin. De tiran: vader, de nederige moeder. De dochter van 12, die een pak rammel krijgt omdat ze slaagt voor haar schoolexamen. “ Waarom jij wel en je broer niet?” Met al haar kennis probeert Martha haar broer aan een examen te helpen. Uiteindelijk slaagt hij (na twee jaar extra oefenen) voor het basisschoolexamen. Martha wordt naar Bern gestuurd voor een zesmaandelijkse opleiding huishouden. Dit ondanks haar hoge intelligentie.  Daar in Bern proeft ze vrijheid, zo zonder haar vader. Maar ze maakt zich ook zorgen om zusje en moeder. Elise is zwak, blijft het liefst bij moeder en vecht helemaal niet om vooruit te komen. Ze zou zonder haar moeder niet kunnen leven, klemt zich helemaal aan haar vast. Moeder lijdt aan TBC, wat ze voor Martha verborgen weet te houden.  Terwijl Martha  zich opmaakt haar eigen weg te gaan adviseert moeder haar in een gesprek onder vier ogen:
”Kom niet te vaak naar huis. Er kan een dag komen dat je vader je niet meer laat gaan”.


Martha kan zichzelf heel goed redden voor een meisje van 14. Ze reist vanuit Zwitserland (Bern) naar Frankrijk (Parijs), gaat daar aan het werk en leert zo de Franse taal kennen. Zo doet ze het ook als ze naar Engeland (Londen)reist. Als ze in Frankrijk is hoort ze dat haar zusje en moeder zijn overleden.  Schuldgevoelens spelen haar parten. Maar op de eis van vader direct terug te komen naar huis, reageert ze niet. In plaats daarvan gaat ze naar Engeland.
Martha slaat haar vleugels verder uit in Canada. Daar begint ze een eigen pension, wat ontzettend goed draait. Ze kan zich mede dank zij haar talenkennis heel goed redden. Al snel trouwt ze met Niclas, een Duitser die ook is geëmigreerd naar Canada. Echter, als de eerste wereldoorlog uitbreekt ontkomt hij, juist vanwege zijn Duitse bloed, niet aan ontslag. Op zoek naar werk en door de tegenslag overmant groeien de twee steeds verder uit elkaar. Niclas staat als een eerlijke en betrouwbare hardwerkende man tegenover zijn werkgever, die hem jarenlang bedriegt. Martha is de vastbeslotene, die mede door het voorbeeld wat haar vader haar gaf, doelgericht haar eigen weg gaat. Dwalend gaan ze met het gezin door Amerika, terwijl bij Martha dat wat ze eens achter liet voor haar man, het pension, blijft lokken.
Na een heel moeilijk aantal jaren krijgen ze de kans een boederij te kopen. Zo is er eindelijk weer een dak boven hun hoofd. Inmiddels zijn er vier kinderen, drie sterke kinderen die voor hun eigen wil vechten en een meisje wat over zich heen laat lopen en een zwakke lichamelijke gezondheid heeft. Door juist haar streng op te voeden en hard aan te pakken meent Martha haar sterker te maken. Maar dit kind geeft haar veel zorgen, doet haar denken aan vroeger, aan haar zwakke zusje die zo door haar moeder beschermd werd. Dat al haar meiske nooit gebeuren. Zij moet leren zonder haar te kunnen.

Het boek is een tweeluik, in drie delen gedeeld. Eerst over Martha, daarna een deel over de oudste, zwakke dochter: Hildemara en op het eind komt er weer een klein deel over Martha. Daar ontmoeten we Martha als een oudere vrouw, weduwe, terugkijkend op haar leven.  Ze ontdekt dat ze het vele jaren helemaal zelf wilde doen, dat ze als moeder hard was voor haar kinderen, juist voor Hildemara. Pas na het overlijden van Niclas krijgt ze echt contact met  God, Die ook zijn God was.
En, al terugkijkend, merkt ze met schrik op dat er nog altijd woede tegen vader is, woede om wat hij haar als kind aandeed, woede om zijn strengheid, om zijn hardheid en liefdeloosheid.
Met een schok herkent ze zichzelf erin. Zoals vader deed tegen mij, zo deed ik tegen Hildemara.
“Zag haar dochter haar als onbuigzaam, nooit tevreden met Hildemara’s inspanningen. Altijd iets aan te merken, hardvochtig, niet in staat lief te hebben?”

Als Hildemara ernstig ziek blijkt en er hulp aan Martha wordt gevraagd   weet ze wat nu haar taak is. Een ommekeer heeft dit als gevolg:
“Heer, fluisterde ze, “leer mij hoe ik mijn dochter kan dienen.”

Aansluitend kun je je verdiepen in vragen, waardoor je nog beter over dit boek na gaat denken. Ook lees je daar een stukje levensbeschrijving van de schrijfster. Ze vertelt direct ook hoe dit boek tot stand is gekomen: door de levens van haar familie, moeder en oma.

Wat ik er van heb geleerd? Dat ik mijn kinderen het beste maar ‘allemaal gelijk’ kan behandelen. Dat angst voor wat mis kan gaan je erg in de greep kan hebben, maar dat ieder kind zijn/eigen waarde mag behouden. En: God gebruikt de zwakkere soms juist om de sterkere wakker te schudden.

Het boek is goed te lezen. Soms dwaalden mijn gedachten door, kom op, waar blijft de spanning. Was het even saai. Maar het verhaal was echt mooi, af en toe zelfs goed voor tranen..
Jammer dat het tijdsbestek groot was. Soms was er een halve pagina gewijd aan een paar jaar, dat stoorde mij wel, waarom zo, waarom niet anders?
Hoe? Ik ben geen schrijfster…helaas.

Ik begon met kritisch lezen. Maar deze auteur kreeg het toch weer voor elkaar om uiteindelijk ontspannen op de bank te ploffen en door te lezen.
Dus.. knap werk van Francine Rivers!!

26-01-11

Virgilius van Tuil - Paul Biegel.

Virgilius is een verschrikkelijke dikke dwerg, die met honderd andere dwergjes van Tuil op de hei woont. Hij is zo verschrikkelijk dik dat hij er altijd mee gepest wordt: "Dikzak, Dikkop, Dikke Doedel."
Daarom wil de dwerg zichzelf wel eens zien in een spiegel. In een echte spiegel! Maar die vind je alleen bij de mensen. Eigewijs als hij is neemt Virgilius een besluit: "Dan ga ik daar naar toe. Adieu!"
Natuurlijk waarschuwen de andere dwergen hem: "Ze tillen je op. Ze zetten je in een kooi. Ze wassen je met zeep." Virgilius trekt zich er niks van aan. Hij laat zich niet bang maken. "O leuk!", zegt hij en gaat ervan door. Hij wil zichzelf zien. Hoe dik hij is.Vastbesloten gaat hij op weg en dat is tegelijk het begin van een serie avonturen waar zelfs Virgilius niet van heeft durven dromen.

Dit boek bevat alle verhalen: Virgilius van Tuil, Virgilius op zoek naar taart en Virgilius overwintert bij de mensen. De pastelkleurige illustraties van Mies van Hout passen er precies bij en geven de verhalen een luchtige, sprookjesachtige sfeer. Ze tovert met kleuren en let goed op gezichtsuitdrukking en houding. Door haar krijgt het dwergje Virgilius nòg meer karakter!

Persoonlijk houd ik helemaal niet van fantasieboeken. Kabouters zeggen mij niet veel. Toch nam ik dit dikke boek mee van de bieb, om de goed schrijfstijl. Mijn zoontje geniet nu iedere avond van een nieuw avontuur. Ik stiekem ook. Virgilius is zo grappig en het verhaal gaat telkens anders dan je denkt.




AuteurPaul Biegel




IllustratorMies van Hout
Taal Nederlands
Afmetingen151x28x223 mm
Geschikt voor 7 - 9 jaar
Druk1
ISBN109047750101
ISBN139789047750109

24-01-11

Het letterwinkeltje

Het is al weer even geleden dat op school een boekenprojectweek was. Onze dochter zat toen in groep 2. Zij hielden het project over bovenstand boek: Het Letterwinkeltje. In mijn enthousiasme beloofde ik het boek te kopen. Zodoende heb ik het nog steeds hier thuis. En..nooit spijt van gehad. Nog steeds wordt er regelmatig in gebladerd en gelezen, nu door de jongste.

Dit boek is prachtig om voor te lezen en de kinderen wegwijs te maken in letterland. Met veel humor wordt door middel van korte versjes geleerd wat je allemaal met letters kunt doen: woorden maken is natuurlijk het belangrijkste.
Op elke pagina staat ook nog een opdrachtje, bijvoorbeeld: hoe vak zie je de letter 'K'? Hierdoor is het kind direct heel concreet met de letters bezig.

"Hij nam een p en nog een p
en zei toen: ik begin
ik leg er elke keer
een nieuwe letter tussen in

Neem ik een a dan stat er pap
dat stop je in je mond
neem ik een u dan staat er pup
dat is een jonge hond"


De hoofd-persoon in dit boek is Opa Brom. Hij maakt letters van ijzer, hout, en deeg en verkoopt dit aan alle mensen die het nodig hebben: de juf, de bakker en ga zo maar door. Ook is Opa brom niet te beroerd andere mensen wegwijs te maken in letterland. Zoals de oude man hiernaast: hij moet het nog helemaal leren.  

Uiteindelijk wordt het winkeltje helemaal leeg gekocht door de Koningin. Daar maakt opa gebruik van: hij sluit zijn winkeltje en gaat op reis, naar verre landen en grote steden. Het boek eindigt daarmee een beetje abrupt, maar ach, als kind begin je dan gewoon weer overnieuw! Want met een boek als dit raak je nooit uitgeleerd en nooit uitgelezen!!
Warm aanbevolen voor alle kinderen die belangstelling krijgen voor het leren lezen.
Bijzonder geschikt voor groep 2 en groep 3.
Voor heel veel matriaal bij dit boek verwijs ik graag naar http://www.kleutergroep.nl/Boeken/Letterwinkeltje/index%20letterwinkeltje.htm

Het Letterwinkeltje
Marianne Busser en Ron Schroder
Uitgeverij The House of Books, 2002
ISBN 9044305581
prijs € 16,95




19-01-11

Wommel is weg!

Wommel is weg! Een schitterend prentenboek voor peuters en kleuters. Met verbazing heb ik de tekeningen/prenten bewonderd: wat sprekend, wat schitterend! Een gave, absoluut! Getekend door Charles Fuge, terwijl de tekst geschreven is door Angel McAllister.
Het prentenboek beschrijft hele herkenbare gevoelens, die vast en zeker ook al herkend worden door onze kleine kinderen: blij, boos, verdrietig, bang. Daarbij komt in dit verhaal ook de sociale vaardigheid van het samen spelen aan bod.
Wommel (Wombat), Kala (Koalabeertje) en Knijn (je raad het al, Konijn) spelen verstoppertje. Maar Wommel snapt het niet zo. Hij gaat verstoppen terwijl hijzelf moet zoeken. Dat is de humor die het hele boek doorspekt. Wommel is jong, weet alles nog niet zo goed. Ga maar tot 10 tellen, raden zijn vriendjes hem aan. 
Maar dat kan hij niet: 'twee, tien!'
Gelukkig helpen zijn vrienden hem: "Tel de bloemen maar!"
Wommel is weg!
Angela McAllister en Charles Fuge
uitgeverij Zirkoon
ISBN 9052473110
Wommel kiest voor de gele bloemetjes en dwaalt zo heel ver af. Wat een verdriet als hij merkt dat hij zijn vriendjes helemaal kwijt is.

'Drup...drup. Er vallen druppels uit een kleine, donkere wolk.
Drup...drup. Er vallen tranen uit een kleine, verdwaalde wombat.'

Hoe zal dat aflopen?

Ik vind dit een ontzettend goed prentenboek, vooral vanwege het sociale aspect. Zou in elke kleuterkast moeten staan. Maar ook de tekeningen zijn prachtig, herkenbaar en levensecht!
Ik kocht het voor €5 in de boekhandel. Een koopje dus. Waarschijnlijk is het boek dus niet meer nieuw te koop, maar het is echt het zoeken waard. En vergeet dan marktplaats.nl of bol.com niet! En anders is er altijd nog een bieb!
Heel warm aanbevolen, voor iedereen, maar met name voor kinderen die wat betreft de sociale vaardigheden wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken!

Veel voorleesplezier! Aline