Nee! Een boek over Nee en Ja zeggen

Al een poosje was ik op zoek naar een boek over 'grenzen aangeven voor kinderen'.
Hier is-t-ie dan! Dit is exact wat ik zocht.


Misschien voor je kind of kleinkind, je neefje of nichtje of je leerling in de klas.
Het boek is ontzettend mooi geillustreerd en de tekst is ook duidelijk.
Want wanneer zeg je 'nee'? Wanneer zeg je 'ja'? Hoe doe je dat duidelijk?
En, hoe zie je dat iemand ja of nee zegt? Hoe ziet de lichaamstaal er dan uit? Van een baby, een kind of een dier? 't Is elke keer weer anders en dat is niet voor iedereen heel logisch.

 Ook wordt in dit boek op een mooie manier gewaarschuwd voor mensen die 'verkeerd' willen. Hoe reageer je als iemand je iets lekkers aanbiedt? Of als iemand vraagt of je mee wilt rijden om de weg te wijzen?

Ook het lichamelijke aspect wordt (gelukkig!) niet vergeten.
Wie mag jou kussen? Wie mag er aan je billen zitten?


Dit boek, wat licht en met humor geschreven is door Sanderijn van der Doef en geillustreerd door Marian Latour, is een heel goed hulpmiddel voor kinderen die het lastig vinden hun grenzen aan te geven. Het bijkomende voordeel is dat het allemaal heel visueel is, vanwege de mooie, duidelijk aanwezige tekeningen.
Het is geschreven voor peuters en kleuters.
Onze Rob van negen, met een sociale leeftijd van een jaar of 4, misschien 5, vindt dit boek helemaal geweldig en pakt het regelmatig om even zelf te lezen. Maar wil ik dat het duidelijk voor hem wordt, zodat hij dit ook toe kan passsen, dan moet ik er even bij gaan zitten.
Dat is dan ook de bedoeling van dit boek: voorlezen en er samen over praten.
Een echte aanrader!


Uitgeverij Ploegsma, 2009
Prijs € 14,95
ISBN: 9789021665795

De vrolijke vier seizoenen. Rotraut Susanne Berner.

Een reusachtig kijk - en zoekboek en heus niet gemakkelijk mee te nemen een tas of fietsmand. Toch leende ik hem van de bieb omdat het boek er zo mooi uitzag. Vier tekstloze zoekplatenboeken werden hierin gebundeld: De winter, de lente, de zomer en de herfst.

Er zijn best wel veel  kijk - en zoekboeken. Bijvoorbeeld De gele ballon van Charlotte Dematons en het Huisbeestenboel van Loes Riphagen.
Dit grote boek is verrassend door èn het formaat èn de vrolijke kleurenillustraties. Rotraut Susanne Berner lokt je uit, om één van de personen te volgen, die op de eerste, hardkartonnen bladzij van een seizoen afgebeeld staan. Bij voorbeeld: Andrea heeft zich in de winter verslapen en mist de bus. Wat gebeurt er met haar; wat doet ze om de bus te halen? Rond ieder seizoen zijn nieuwe dingen te ontdekken door het volgen van tientallen personages. In de lente maakt Andrea bijvoorbeeld een wandeling. Wat ziet ze allemaal?  Wat vindt de ekster? Sigrid ontdekt iets vreemd en waarom heeft Hugo de politieagent het zo druk? Er is zoveel te zien in dit boek. Zoveel te fantaseren.

Dit boek bevat geen tekst behalve op de pagina's waar de personages afgebeeld staan. In schuine letters lees je onder iedere psersoon wat ze aan het doen zijn; waar je naar op zoek kan gaan. Zelf vind ik het niet leuk als een prentenboek helemaal geen tekst bevat. Dan weet ik er niet zo'n raad mee omdat ik niet goed vertellen kan bij de plaatjes. Bij dit kijk - en zoek boek vond ik het niet erg. Er is zoveel te zien. te vergelijken en  je kunt heel wat verbanden te leggen. Wel vind ik het formaat onhandig. Je neemt het boek niet zomaar eventjes ergens mee naar toe. Iedereen die met kinderen te maken heeft zou dit boek aan kunnen schaffen - het bevat heel wat uurtjes  zoek - en kijkplezier!

Auteur Rotraut Susanne Berner

Vertaald door Uitgevrij Lannoo

Afmetingen 269x28x349 mm

Geschikt voor 1 - 3 jaar

ISBN10 9020990519

ISBN13 9789020990515

Wommel is weg!

Wommel is weg! Een schitterend prentenboek voor peuters en kleuters. Met verbazing heb ik de tekeningen/prenten bewonderd: wat sprekend, wat schitterend! Een gave, absoluut! Getekend door Charles Fuge, terwijl de tekst geschreven is door Angel McAllister.

Het prentenboek beschrijft hele herkenbare gevoelens, die vast en zeker ook al herkend worden door onze kleine kinderen: blij, boos, verdrietig, bang. Daarbij komt in dit verhaal ook de sociale vaardigheid van het samen spelen aan bod.

Wommel (Wombat), Kala (Koalabeertje) en Knijn (je raad het al, Konijn) spelen verstoppertje. Maar Wommel snapt het niet zo. Hij gaat verstoppen terwijl hijzelf moet zoeken. Dat is de humor die het hele boek doorspekt. Wommel is jong, weet alles nog niet zo goed. Ga maar tot 10 tellen, raden zijn vriendjes hem aan. 

Maar dat kan hij niet: 'twee, tien!'

Gelukkig helpen zijn vrienden hem: "Tel de bloemen maar!"

Wommel is weg!
Angela McAllister en Charles Fuge
uitgeverij Zirkoon
ISBN 9052473110

Wommel kiest voor de gele bloemetjes en dwaalt zo heel ver af. Wat een verdriet als hij merkt dat hij zijn vriendjes helemaal kwijt is.

'Drup...drup. Er vallen druppels uit een kleine, donkere wolk.

Drup...drup. Er vallen tranen uit een kleine, verdwaalde wombat.'

Hoe zal dat aflopen?

Ik vind dit een ontzettend goed prentenboek, vooral vanwege het sociale aspect. Zou in elke kleuterkast moeten staan. Maar ook de tekeningen zijn prachtig, herkenbaar en levensecht!

Ik kocht het voor €5 in de boekhandel. Een koopje dus. Waarschijnlijk is het boek dus niet meer nieuw te koop, maar het is echt het zoeken waard. En vergeet dan marktplaats.nl of bol.com niet! En anders is er altijd nog een bieb!

Heel warm aanbevolen, voor iedereen, maar met name voor kinderen die wat betreft de sociale vaardigheden wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken!

Veel voorleesplezier! Aline

Meneer Big en de spookridder. Gitte Spee.

'Aan het eind van de regenboog is altijd een schat.'
En omdat meneer Big dol is op schatten gaat hij er samen met Schaap naar op zoek.
Wat zou die schat zijn?
Een pot met goud, een geheime toverspreuk?
Een prinses in nood, een gouden beker?
Zou het een schatkist met juwelen zijn?
Misschien wel een drankje, denkt meneer Big.
En als je ervan drinkt, wordt je heel sterk, of heel slim.
Om bij de schat te komen  moeten meneer Big en Schaap helemaal naar het eiland  van de spookridder. Daar durft eigenlijk niemand heen. Behalve meneer Big dan. 'Spoken bestaan niet!', zegt hij steeds. Schaap is wel een beetje bang. Maar ze kan die dappere Big niet alleen laten gaan.
Zo begint hun spannende speurtocht. Vinden ze de schat? En wat is het geheim van de spookridder? Komen Meneer Big en Schaap veilig terug bij hun vriendjes?

Ik aarzelde in de bieb of ik dit boek zou meenemen.Toen ik het ingekeken had besloot ik het toch te doen. Waarom ik aarzelde? Dat kwam door het woord Spookridder. Ik had niet zo'n zin in allerlei enge stukjes. Mijn zoon is een beetje bang 's-avonds en het was mijn bedoeling om dit boek voor het slapen gaan aan hem voor te lezen.
Ik kan iedereen geruststellen. Het is spannend maar niet te griezelig. Heel sterk gedaan door de auteur; ze verdient een compliment! Terwijl iedereen denkt dat het op het eiland echt spookt blijft Meneer Big herhalen: Spoken bestaan niet. Aan het eind van het boek krijgt hij gelijk. Eén stuk sloeg ik over, omdat ik dat dacht dat het te eng was. Toen ik het boek uit had zijn mijn zoontje: 'En nou dat verhaal over de spookridder nog....'
De illustraties (van de auteur zelf!) zijn geweldig. Het zijn sprekende tekeningen, die de tekst versterken. Er is ook een plattegrond aanwezig in pasteltinten. Mijn zoon vond dat erg interessant; hij kon de speurtocht van meneer Big en Schaap precies volgen.

Een waardevol boek. Er is gekozen voor een vrij groot lettertype. Ik raad dit boek aan, zelfs voor bange kinderen is het goed te doen. Er zit een gezonde dosis spanning in en de clou is erg leuk. Omdat de teksten kort zijn, is dit boek al geschikt om voor te lezen aan kinderen rond de vier.
Nog even dit: Er zijn 7 bigboeken. Meneer Big kreeg al een keer een Vlag en Wimpel en een Tip van de Kinderjury.

Prinses zkt ridder. Britt van Marsenille.

Prinses zkt ridder.

Je zult maar stoer zijn. En eenzaam. En prinses. En in een toren wonen zonder trap.
Wat doe je dan?
De prinses uit dit boekje schrijft  haar noodkreet op een papieren vliegtuig:

RED MIJ!
Torenzondertrapstraat
nummer een.

Helaas komt niemand haar redden uit de torenhoge toren. Daarom bedenkt de prinses een plan.
Een heel stoer plan. Ze laat haar haar groeien en wast het nooit meer. Met een beetje geluk worden haar vlechten zo hard als echte stelten...
Er is ook een trotse ridder. Hij is erg eenzaam en woont op een eiland.
Beiden bedenken een plan om de wijde wereld in te gaan en elkaar te vinden.

Er zijn twee verhaallijnen in dit boek. Die van de prinses en die van de ridder. Op een gegeven moment komen de vertellijnen samen en worden één geheel.  Het is een stevig, vierkant prentenboekje met hilarische tekeningen van Tom Schoonooghe. Het zit vol grapjes en spelletjes. Voorlezen gaat prima, doordat de zinnetjes niet zo lang zijn.
Achterin het boekje zit ook nog eens een CD, waarop het muzikale sprookje uitgebreid verteld wordt door  Britt Marsenille; met spannende muziek en  bijpassende geluidseffecten.

Dit is een ontzettend grappig boek. Het boeide mij zelfs als volwassene! Misschien ook wel door de combinatie tekst, grappige illustraties en vertel CD met muziek. De manier waarop er met woorden wordt gespeeld vind ik heel knap.
Mijn zoon Ralph is 6 en zit in groep 3. Hij heeft vreselijk gelachen om de prinses, die op stijfgeworden vlechten liep en zo aan haar kasteelleven ontsnapte. De tekeningen bekeek hij tot in de finesses. Er valt zoveel te ontdekken in dit boekje. Allemaal heel erg maffe dingen eigenlijk.
Het sprookje heeft een thema: eenzaamheid - doe er zelf wat aan. Kom uit je kasteel, kom van je eiland en ga op zoek naar de ander.

ISBN	:	978-90-209-7264-1
Verkoopprijs	:	16,95 EUR